Sobotnie popołudnie, kilka minut po godzinie 15. Wrocławski Ogród Staromiejski powoli zaczyna wypełniać się uśmiechniętymi młodymi ludźmi, ubranymi w koszulki z wizerunkiem Dworca Głównego. To uczestnicy gry miejskiej „Historia pewnej znajomości” docierają na metę. Wszyscy są zadowoleni, nawet Ci, którym rozwiązywanie zagadek nie poszło zbyt dobrze. Podkreślają kapitalny pomysł i ciekawą fabułę. Niektórzy zwracają uwagę na pewne niedociągnięcia.

- Za dużo postaci, a za mało czasu – tak podsumowują zabawę studenci wrocławskiego Uniwersytetu Ekonomicznego, którzy wzięli udział w grze jako ekipa Wiggor.

- Sama inicjatywa jest bardzo fajna, wizerunkowo PKP na pewno na tym zyska. Bawiliśmy się znakomicie – mówi Bartek, jeden z członków Wiggoru. Chociaż jego ekipie nie udało się wygrać, z twarzy młodych ludzi uśmiechy nie znikają nawet na chwilę.

- Nieważny jest przecież rezultat, liczy się wspólne spędzenie czasu i dobra zabawa – dodaje Kasia.
Organizatorzy postarali się, żeby na trasie nie było nudno – na graczy czekały postaci ze świata fantastyki, historii czy filmu. Były zagadki, zadania sprawnościowe i logiczne.

- Staraliśmy się tak rozplanować zadania, żeby nie tworzyły się kolejki w poszczególnych punktach – tłumaczy Bartłomiej Sarna, rzecznik prasowy spółki PKP.

- Musieliśmy między innymi nakłonić ludzi do zabawy w głuchy telefon albo dokończyć tekst piosenki słysząc jej melodię. Zadania wymagały od nas sporej kreatywności – mówi Michał, który ze swoją trójką znajomych przyjechał do stolicy Dolnego Śląska aż z Wałbrzycha.

- Braliśmy udział już w kilku grach miejskich i na ich tle zabawa wymyślona przez PKP plasuje się dość wysoko. Doceniamy profesjonalizm organizatorów, chociaż powinniśmy mieć więcej czasu na rozwiązanie zagadek. Nam w ciągu całej gry udało się zaliczyć tylko 9 z 20 postaci – opowiadają członkowie ekipy Szczury.

Autorem fabuły sobotniej gry był wrocławski pisarz fantasy Andrzej Ziemiański. To on na swoim blogu poświęconym modernizacji Dworca Głównego opisał miłosną historię toczącą się pomiędzy Koparką (przybyłą do Wrocławia by pomóc w remoncie) i dworcowym Zegarem.

Jej moment kulminacyjny przypadł właśnie na sobotę. To na ten dzień zaplanowano ślub zakochanych. Wśród gości weselnych znalazł się również XIX – wieczny architekt wrocławskiego dworca Wilhelm Grapow. Ktoś postanowił jednak pomieszać szyki młodej parze – podał Grapowowi truciznę. O pomoc w odnalezieniu złoczyńcy zwrócono się do wrocławian. Ci nie wahali się ani chwili i tłumnie ruszyli na jego poszukiwania. A w międzyczasie chemicy pracowali nad antidotum.